Aby otworzyć odnośnik (link) w nowym oknie,
kliknij na linku (lub obrazku) prawym przyciskiem myszy i wybierz:
"otwórz (odnośnik) w nowym oknie".

Jesteś na stronie 1

Uwaga: Niektóre książki są bardzo stare.
Mają ponad 100 lat i są pisane starą polszczyzną. To są już zabytki, ale bardzo ciekawe!
One są jak wehikuł czasu, który przeniesie Cię do świata Twoich przodków.

Maria Konopnicka
Filuś, Miluś i Kizia:
wesołe kotki

Maria Konopnicka
Szkolne przygody
Pimpusia Sadełko

Maria Konopnicka
Moja książeczka

Maria Konopnicka
Szczęśliwy światek

Maria Konopnicka
W domu i w świecie

Maria Konopnicka
Wiosna i dzieci

Maria Konopnicka
O krasnoludkach
i o sierotce Marysi

Maria Konopnicka
O Janku wędrowniczku

Maria Konopnicka
Wesołe chwile
małych czytelników

Maria Dynowska
Przygody Cipusia

Władysław Bełza
Dla polskich dzieci:
wybór pism wierszem

Władysław Bełza
Dzieci i ptaszki:
15 obrazków
z skrzydlatego świata

Władysław Bełza
Dzieci polskie w dawnych czasach
m.in
Szewczyk Skuba
i smok wawelski

Józef Ignacy Kraszewski
Bajeczki
m.in.
Z chłopa król
Kwiat paproci

Baśnie Braci Grimm

Wokół Lalki – autor,
epoka, tytuł.

Lalka. Warszawa i jej mieszkańcy.

Hans Christian Andersen
i jego baśniowy świat.

Czego uczą nas baśnie?

W baśniowym świecie.

KUKUŁKA
napisał: Władysław Bełza

Kukułeczka kuka w lesie,
Na wyniosłym buku;
Wietrzyk z boku głos jej niesie:
Kuku... kuku... kuku!
 
A chłopczyna, co szedł drogą,
Pyta przez swywolę:
„Długoż jeszcze mnie niebogo,
„Będą męczyć w szkole?
 
„Czy tak całe przejść ma życie,
„Jak dziś chwile płyną:
„Ucz się w wieczór, ślęcz o świcie,
„Nad nudną łaciną?”
 
Ptak się rozśmiał na te słowa,
Małego nieuka,
Między liście główkę chowa,
I tak mu odkuka:

„Dziś trza własną sobie pracą,
„Zdobyć wszystko, wszędzie,
„A kto leniuch i ladaco,
„Z tego nic nie będzie!”
 
I kukała bez ustanku,
Drąc się do rozpuku:
,Rachuj latka mój kochanku!
„Kuku... kuku... kuku!”


SROKA
napisał: Władysław Bełza

O sroce, która na płocie skrzeczy,
Krążą po świecie nieładne rzeczy:
Że ma w języku dziwne łaskotki,
I między ptactwem rozsiewa plotki.
 
Do dzisiaj nie wiem, kochane dziatki,
Kto takie sroce przypina łatki?
To też nie biorę na me sumienie,
Czy to jest prawda, czy posądzenie?
 
Lecz czyż nie lepiej, przyznajcie sami,
Trzymać języczek swój za zębami,
Niż się narażać na gorzkie słowa,
Że się jest paplą, jak sroka owa?


OBRAZ LENIUSZKA
napisał: Władysław Bełza

W głowie same wróbelki,
Niby w pustej stodole;
Oj, leniuszek to wielki,
Nie chce uczyć się w szkole.
Nad książeczką wciąż drzemie,
Albo chodzi ponury;
Oczka spuszcza na ziemię,
Wstyd mu spojrzeć do góry!
Kiedy innych koleją,
Za wzór dają mu wszędzie;
Z niego wszyscy się śmieją,
Że nic z niego nie będzie.
A on w kącie, jak kołek,
Stoi niemy, strwożony:
Aż się z niego osiołek,
Stanie kiedyś skończony!